Аҳолии ин хитта (болооби Қашқадарё ва Сурхондарё, соли 1882) саросар тоҷик мебошанд, куллан онҳо зебову пуртоқат ҳастанд. Яборский И.Л. Манбаъ: Қубодиёнӣ, Раҳим Мусулмониён. Тоҷикон, 2500 сол... – Душанбе: Адиб, 2005. – 98 с. – С. 54

ФЕҲРАСТ ВА КИТОБҲО

Наврӯзномаи СУҒД

Дар ин маҷмӯа силсилаи мақолаҳои инъикосгари чигунагии оинҳои Наврӯзӣ миёни мардумони шаҳру навоҳии вилояти Суғд фароҳам оварда шудаанд. Ҳамчунин ба маҷмӯа чанд мақола оид ба расму анъанаҳои таҷлили Наврӯз дар миёни кишварҳои ҳамҷавор ва ҳамзабон, аз ҷумла, тоҷикони кишварҳои Қирғизистону Узбекистан, Қазоқистон ва Эрон низ ворид гардидааст.  

Дар нашри китоб шоиру муҳаққиқ Нуралӣ Нурзод ҳамчун мураттиб, адабиётшинос Баҳром Мирсаидов ва забоншинос Салоҳиддин Вайдуллозода ҳамчун муҳаррир саҳм гузоштаанд.

Китоб бо маблағгузории Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Гулистон ҳамчун ҳадяи наврӯзӣ тавассути нашриёти “Ношир”-и шаҳри Хуҷанд соли 2016 чоп ва дастраси хонандагон шудааст.