Аҳолии ин хитта (болооби Қашқадарё ва Сурхондарё, соли 1882) саросар тоҷик мебошанд, куллан онҳо зебову пуртоқат ҳастанд. Яборский И.Л. Манбаъ: Қубодиёнӣ, Раҳим Мусулмониён. Тоҷикон, 2500 сол... – Душанбе: Адиб, 2005. – 98 с. – С. 54

ФЕҲРАСТ ВА КИТОБҲО

Асрори сухан

Асрори сухан 

Маҷмӯаи мақолаҳои устодону ва муҳаққиқони ҷавони факултети филологияи тоҷик аст, ки бахшида ба 100‑солагии Арбоби шоистаи илми Тоҷикистон, доктори илмҳои филологӣ, профессор Воҳид Асрорӣ(1917−1996) соли 2017 тавассути нашриёти “Ношир”‑и шаҳри Хуҷанд ба чоп расида, барои журналистҳо, мунаққидону адабиётшиносон, аспирантону унвонҷӯён, магистрантону донишҷӯён сарчашмаи муфиду судманд мебошад.

Китоб моҳи декабри соли 2017 ба Китобхонаи вилоятӣ аз тарафи дастандаркорони чоп ҳадя шуда, дар шуъбаи хониш ва шуъбаи хизматрасонӣ нигоҳдорӣ мешавад.

 

Маъмурияти Китобхонаи вилоятӣ ба муаллиф аз номи китобдорон ва истифодабарандагон миннатдорӣ баён мекунад.