Замоне буд, ки тоҷикон дар рушди рӯзгору фарҳанги халқҳои бошқирду тотор саҳми азим доштанд. Ҳасанбой Шарифов. Манбаъ: Шарифов, Ҳасанбой. Тоҷикони бурунмарзӣ: таърихи пошхӯрӣ ва аҳволи ҳозира.Чопи дуюм.−Хуҷанд: Раҳим Ҷалил, 1999. –С.175

ФЕҲРАСТ ВА КИТОБҲО

Китоби мазкур навиштаи ходими давлатӣ, нависанда, барандаи Ҷоизаи адабии ба номи Раҳим Ҷалил – Инъом Усмонӣ  мебошад, ки фарогири бардошҳои шахсии ӯ аз иштирок дар мулоқоту вохӯриҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон бо сокинони мамлакат мебошад. Ин китоб ҳамчун меҳрномаи як шаҳрванди Тоҷикистони соҳибистиқлол нисбати ҳодии тоҷикони ҷаҳон, Сарвари хирадманду нотакрори айём, Асосгузори сулху Ваҳдати миллӣ–Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иншо гардидааст. Матни меҳрнома ба забонҳои англисӣ, русӣ тарҷума  гашта ва ба хати форсӣ баргардонида шуда, барои оммаи васеи хонандагон пешниҳод мешавад.

Китоб аз 124 саҳифа иборат буда, соли 2016 ба ифтихори 25-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар нашриёти “Ношир”-и  шаҳри Хуҷанд бо теъдоди  100 нусха нашр гардид ааст.