Аҳолии ин хитта (болооби Қашқадарё ва Сурхондарё, соли 1882) саросар тоҷик мебошанд, куллан онҳо зебову пуртоқат ҳастанд. Яборский И.Л. Манбаъ: Қубодиёнӣ, Раҳим Мусулмониён. Тоҷикон, 2500 сол... – Душанбе: Адиб, 2005. – 98 с. – С. 54

ФЕҲРАСТ ВА КИТОБҲО

“Шарҳи Сарҳангӣ” (шарҳи ғазалҳои мунтахаби Ҳофиз)

ба кӯшиши Ҷамолиддин Б. Одинаев таҳия шуда, чунончи аз мундариҷа ва пешгуфтори он бармеояд, шореҳ 50 ғазали Ҳофизи Шерозиро интихобан бо такя ба фарҳангҳо ва ҷаҳонбинии худ тафсиру ташреҳ додааст. Ин асар соли 2017 нашр шудааст.

Китобро муаллиф ба китобхона моҳи январи соли 2018 ҳадя кардааст.